Staruszkiem stajesz nie wiadomo, kiedy? Pracujesz, biegasz, zabiegasz, zbierasz, wydajesz, budujesz, meblujesz, świętujesz, zwiedzasz, odpoczywasz, śpisz itd., itd., a czas płynie. Płynie w jedną stronę, w dal. Nie wierz tym, którzy teoretyzują, widzą pętle czasowe i płynięcie czasu wstecz. Jeżeli dotąd w naszej czasoprzestrzeni się to nie zdarzyło, małe, a nawet nikłe prawdopodobieństwo, że zdarzy […]
Read MoreNapisanie tego OKRUCHU obiecałem już dawno przede wszystkim sobie. Jest to jednak wspomnienie o moim przeszywanym (tak się u nas na wsi mówiło) wujku Leonie Powsińskim. On urodził się mało lotnikiem, urodził się pilotem. Należał do ludzi pozytywnie zakręconych. W tym kierunku. Ciocia mojej żony, Maryla żona Leona też w pewnym sensie była w tym kierunku pozytywnie zakręcona. Dwukrotnie […]
Read MoreTo takie drobiazgi, które przychodzą mi czasem do głowy i nie chcę by zginęły, przepadły. Postanowiłem je gromadzić w jednym miejsce, tu w OKRUSZKACH. Zobaczymy, ile tego będzie? 1. Folwark Pasjonowałem się kiedyś książkami Georga Orwella. Przeczytałem „Rok 1984” i właśnie „Folwark zwierzęcy”. Dziś (jesień 25) przychodzi mi na myśl pytanie czy aby sytuacja w […]
Read MoreRodzina mojej dobrej znajomej (niestety już nie żyje), córka z mężem i dziećmi mieszka na stałe w Stanach Zjednoczonych. Właśnie odwiedzili stary kraj i wieczorem chwilę porozmawialiśmy. Na pytanie jak znajdują współczesną Polskę odpowiedzieli, że pełną uśmiechu i szczęśliwości. Nie wiem, ile było prawdy, a ile sarkastycznej przekory w tej opinii. Nie miałem możliwości i […]
Read MoreO Leonie wspomniałem już na tych kartkach przy okazji opowiadania – OKRUCHU pt. „Pułkownik”. To wtedy w czasie wizyty u attaché wojskowego w Londynie płk. Witolda Łokuciewskiego wspomniałem, że znam ich nazwiska z książek oraz opowiadań Leona Powsińskiego. W odpowiedzi usłyszałem: to pan zna Leona? i nasza rozmowa przybrała inny charakter. O tym już napisałem i nie będę się powtarzał. […]
Read MoreCesarz Kaligula mianował swego konia senatorem. Nie był to wyraz wielkiego szacunku dla członków senatu. Zapewne wielu ówczesnych notabli było tym oburzonych, było jednak wielu takich nawet w senacie, co dla spodziewanych zysków akceptowali sąsiedztwo senatora Incitatusa. Taką ów koń nosił nazwę. Proszę się uspokoić. Nie zamierzam i nie mam kwalifikacji do opowiadania historii Rzymu. […]
Read MoreMotto:Desperacki chwyt Cóż to był za egzamin i jakie ocenyU Pana S. Manczarskiego z przedmiotu „Anteny”.Z Fraszek J. W. Matusiaka Był to w rzeczy samej egzamin niezwyczajny. Nie tylko dlatego, że napisał o nim fraszkę nasz fraszkopisarz Waldek Matusiak. To fraszka powstała dlatego, że egzamin był raczej niezwyczajny. Przedmiot, który wykładał nam prof. Stefan Manczarski nazywał […]
Read More[1] Tekst „Nauczyciel” w skróconej formie (pozbawiony zdjęć), został przy znaczącym udziale Mieczysława Nowakowskiego wydrukowany w: „Miesięczniki Ludowego Towarzystwa Naukowo- Kulturalnego im. Włodzimierza Tetmajera Kraków” 2023, Nr 20/21 IV Elementy historii najnowszej, str. 157. Pisząc opowieść pod nazwą „Nauczyciel”, nie przypuszczałem, że ona rozrośnie się do obecnego kształtu. Przede wszystkim, co uzasadniłem w poprzednim tekście, nie chciałem, by […]
Read MoreMatusiak Józef Waldemar Tak się złożyło, że mego przyjaciela i kolegę przedstawiam na moim blogu ja. On osobiście tego zrobić nie zdążył. Zanim na dobre zacząłem pisać te wspomnienia, zdążył się odmeldować z tego z najlepszych światów. Pozwólcie, że go przedstawię. Józef Waldemar Matusiak (1932 – 2016) ukończył Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące w Ostrowcu Świętokrzyskim, […]
Read MoreTytułem tym nie chcę nikogo obrażać. Nadaję go temu OKRUCHOWI przez pamięć moich rodziców i sąsiadów, mieszkańców mojej wsi, gdzie się urodziłem, przebywałem w czasie okupacji, często powracam w myślach, a także fizycznie. Otóż tam w czasie okupacji i później nikt inaczej Niemców nie nazywał. Zawsze mówił: „Szkopy”. W ich pojęciu (moim także) była to nazwa pogardliwa, […]
Read More